Drgawy

Zdarza nam się to od kilku miesięcy, ale nie pisałam w naiwnej nadziei, że o czym się nie pisze i nie mówi, to tego nie ma. Albo zniknie. Ale cóż, nie powiódł się ten mój niecny plan - Blanką telepie. Rzuca, trzęsie i tarmosi. Wiem, że inne dziewczynki z rettem to mają, my nie miałyśmy, ale jak to zwykle bywa - one mają, my "chcemy" też...
Wygląda to parkinsonowo czy nawet jakoś geriatrycznie. B. się po prostu trzęsie, raz prawie wcale a czasem (tak jak dziś rano) aż tak, że nie może usiedzieć na tyłku. Zresztą przy infekcji i siejącej zniszczenie padace to o siedzeniu w ogóle mama zapomnij. Łatwo to pomylić z napadem, bo często takie drżenia i drgawki w niego się przeistaczają ale teraz coraz częściej stanowią zwyczajną część codziennego krajobrazu. Tak jak szalone łapanie oddechu, bezdechy, wywracanie oczami, potoki śliny i inne efektowne dolegliwości. Boli. Boli jak cholera. Bo nie mogę zrobić kompletnie nic. Biernie się poddajemy temu co przynosi rett-dzień. I przysięgam, chyba nic mnie już nie zaskoczy, jesteśmy gotowe na wszystko. Teraz chwilę podrę szaty w stylu "Czemu nam robisz jeszcze to?!", otrzepię się, zepnę pośladki i będę walczyć o Nią dalej. Ale, jak to się mówi, od poniedziałku.
Dzięki recie, że co dzień przypominasz mi jaka jestem silna.

 "(...)bo ja pomyślałem, że tu będzie inaczej
a tu jest tak, o, do dupy raczej"
                                               "Bóg zapłać" Lao Che                                                                                                      A.

Grafika pochodzi ze strony: www.hopaj.pl