Ciemno... nie-cicho...

Poniżej przykład działania mojej nierozgarniętej intuicji macierzyńskiej. Sprawa jest taka - Mała nie śpi. Bo rett nie śpi. Drze się całymi nocami, płacze, cierpi, rzuca jak zwierze złapane w potrzask... Jak są lepsze dni, to najnormalniej w świecie przestawia sobie dzień z nocą by o 1.05 zakomunikować "Łaa! wstał nowy dzieeeń!"... I co robi taka rettMatka? Tok myślenia niby prosty... Dziecko nie śpi, bo:
1) ma retta
2) ma padaczkę
3) ma zaburzone tryby spania-czuwania i popaprany dzień z nocą
4) coś jej przeszkadza w spaniu.
Pierwsze co od zawsze przychodziło mi do głowy to naregulowanie tego małego łebka, żeby w nocy spał. Poszła w ruch melatonina, syropki z melisy, kołderka z kamieniami, zaciemniające rolety, cicha kojąca muzyka, masaże przed snem itd... Jaki efekt? Ano wyjściowy - dziecko się drze, cierpi i szaleje jak przychodzi powiedzmy 2.00 w nocy.
Ostatnio nie było mnie 2 noce z rzędu, wracam i słyszę od Męża, że odkrył Amerykę. Okazało się, że z wrodzonego lenistwa nie zasunął ani firan, ani zasłon, ani rolet. Mała zbudziła się w nocy jak zwykle, pogruchała kilka minut i poszła spać... Miałam nadzieję, że to przypadek, bo durnowato żyć, ze świadomością, że Mała nie śpi od 4 lat, bo po prostu boi się ciemności. Kolejne dni pokazały, że przypadek to nie jest... Blanka śpi dużo lepiej i z otwartymi zasłonami, a Tato jest bohaterem w domu :)

                                                                                            Agata

Grafika pochodzi ze strony: www.mojafobia.pl