Ciasteczka ciasteczkaaaa!!!

Ciasto-pieczenie i wszelkie czynności związane z deserami od zawsze nie były moimi ulubionymi. To chyba kwestia zbyt artystycznej duszy, bo w cukiernictwie nie ma miejsca na freestyle ani nonszalancję. Dlatego od wieków gotowanie mi czasami wychodzi, podczas gdy pieczenie już stanowczo nigdy. Nie można szaleć z przepisem, więc odpuściłam sobie karpatki, serniki i inne tam. Od tego mamy cukiernie.
Ale dziś bladym świtem strach zaglądnął mi w oczy, bo Blance skończył się chlebek bezglutenowy... Więc sru na miasto. W inter nie ma, w tesco też nie... Biedry nawet nie podejrzewałam. No rozpacz! 
Mając wizję mojego biedniutkiego malutkiego dzieciątka, któremu matka nawet chlebka nie może zapewnić, postanowiłam zrobić jej coś chlebkopodobnego :) Nawinął się przepis na ciasteczka.
Oryginalna receptura jest następująca:
* opakowanie kleiku ryżowego
* kostka margaryny
* szklanka cukru
* 2-3 jajka
* 2-3 łyżki wiórków kokosowych
* łyżeczka proszku do pieczenia bezglutenowego.
Pomyślałam, że nie ma co partii jak dla wojska robić, więc wszystkie składniki zmniejszyłam o połowę, jajka dałam dwa, bo nie mając proszku bezglutenowego założyłam, że lepsze dwa jajka niż jedno :p
Wszystkie składniki należy wymiętolić w misce, najlepiej z jak największym rozmachem. 

Masa wychodzi żółta i klejąca i niebiańsko pachnąca kokosem, mmm...

 Następnie formujemy z niej kuleczki wielkości orzecha włoskiego, na blachę w rozsądnych odstępach i hop do pieca na jakieś 180 stopni i na czas odpowiedni. To jest aż się lekko zarumienią.

 U mnie trwało to jakieś 15 minut. I efekt jest taki:

Przysięgam, że są przepyyszne! I słodkie i klejące, kokosem pachnące, bo prostu raj... I to raj bez uczucia, że to co jemy to jakaś mizerna bezglutenowa podróba prawdziwych kokosowych ciasteczek. Te są absolutnie prawdziwe i pyszne!

                                                                                            Agata

Grafika pochodzi ze strony: www.stylio.pl