Siedem

Równe 7 lat temu powiedzieliśmy sobie z A. przy świadkach pewne miażdżące w skutkach "tak". W tamtym momencie nikt hardcora retta nie przewidywał, ba!, ja nie przewidywałam w ogóle żadnych problemów czy trudności :) Cukierkowy róż okularów stanu zakochania odebrał mi wtedy całkowicie rozum. Bo przyznam szczerze - dzień mojego ślubu był naprawdę jednym z dwóch najpiękniejszych jak do tej pory. Przegrał tylko z narodzinami B.
Miało być tak pięknie, a przyszedł wielki zły rett i okazało się, że przed nami jako małżeństwem całkiem grube zadanie. W pewnym momencie chyba oboje mieliśmy świadomość, że albo to nas rozwali albo połączy. Może i nie ma się czym chwalić, ale po 7 latach nadal jesteśmy razem... To jest chyba najważniejsze i obędzie się bez jakiś dalszych niepotrzebnych zwierzeń i miłosnych historii bez puenty. Krótko mówiąc; przeszliśmy przez piekło razem. Można widać kochać się nad życie, można - nad retta :)
Na koniec fotka ze ślubu, dowód na to, że naprawdę byliśmy kiedyś piękni i młodzi :)

                                                                                                    A. 

Grafika pochodzi ze strony: www.commons.wikimedia.com, a fotka z archiwum własnego :)