Chwała Ojcu

W Blanki główce wszystko się tak popiętroliło, że jest na oddziale we Wro... Plusy: jest pod opieką narodowego funduszu zdrowia i pojawiła się dawno nie widziana nadzieja, że odzyskamy choć resztki naszego życia sprzed panowania tej cholernej padaki. 

Minusy: nie ma Jej w domu, nie ma mnie przy Niej, a przecież obiecałam. Że będę zawsze, w zdrowiu i w chorobie, w metrze i w swetrze. I na neurologii dziecięcej. A jestem z Mniejszą w domu.

Ten wpis będzie krótki, bo pogrążona w żalu, tęsknocie i pustce nie mogę pisać. W sumie na razie nie mogę nic. Ale na szczęście jest z Nią Tato.

Tato A., i inne ojce specjalne, które nie wybrały łatwiejszej opcji i nie założyły sobie nowych, ładnych i pełnosprawnych rodzinek – dziękuję Wam. Jesteście prawdziwymi Tatami, bo jak wiadomo ojcem się jest z zasady a Tatą być to już zdecydowanie większa filozofia. Wiem, że B. z Tobą jest bezpieczna, wiem, że Twój uśmiech dodaje Wam obu i pozostałym współwięźniom mocy i słońca. Czaruj pielęgnice i doktorki, żeby coś ugrać dla tej naszej Nutrii.

Przyjeżdżam jutro, z kotletami, po nadzieję.

                                                                                                  A. 
P.S. Laptok jedzie z kotletami umilać czas B., następny wpis jak wrócą.  

Grafika pochodzi ze strony: urbanupdate.in