"Pogodzić się"...

PWN mówi jak zwykle prosto i bezwzględnie; "pogodzić się" to "biernie poddać się czemuś", "przyjąć z rezygnacją". Można też coś "zaakceptować" czy "tolerować" ... Wszystkie te określenia jednak mają w sobie jeden wspólny pierwiastek; czynnik, który ma być przedmiotem owego pogodzenia, akceptacji itd. jest czymś co trzeba w swojej bezradności, obojętności czy poczuciu bezsensu - przyjąć... Bleeeeeeee!!!
Przenieśmy to na rett-grunt, czy raczej rett-pole minowe... Całe nadźgane rettami. Ze spuszczoną głową i oklapniętym lewym uszkiem wspaniałomyślnie zaakceptujemy fakt, że zamiast bujać się po polach maków i stokrotek, włazimy swoimi miękkimi łapkami w pole minowe, żywiąc nadzieję  że może akurat nam tych łapek, albo całej główki nie oberwie... I wtedy, kroczek za kroczkiem będziemy sobie tupać otumanieni szczęściem, że jeszcze nic nas nie rozpieprzyło na strzępy... Wiem, ponosi mnie :) Ale do czego zmierzam... Pomińmy kwestie językoznawcze, czyli np. czy "pogodzenie się" z takim życiowym jajem jak rett, jest tutaj odpowiednim słowem. Chodzi mi bardziej o to, że ja nie chcę łazić zrezygnowana omijając każdą potencjalną bombę i cieszyć się, że jeszcze na nią nie wlazłam... Chcę tak jak inni chodzić z Blanką po łąkach pełnych kwiatów... Inni popędzą jak szaleni na złamanie karku przez te kwiaty, bo będą szukali "czegoś lepszego". My, wiedząc, że parszywiec gdzieś tam siedzi za krzokiem i ostrzy sobie obcasy, będziemy szły wolno... Może niekoniecznie ostrożnie, ale inaczej... Będziemy szły tak żeby czuć ziemię... I dzięki temu zobaczymy po drodze to co ominęli w biegu inni: chabry, motyle, rosę na liściach... Poczujemy odurzający zapach kwiatów i ciepło słońca na twarzy... Ci, co pogalopowali by szukać na tej łące życia "czegoś lepszego" przeoczą tak naprawdę wszystko co najlepsze i najpiękniejsze...

                                                                                    Agata

Grafika pochodzi ze strony: www.tapeta-aka--kwiaty-polne-trawa-maki-abstrakcja.na-pulpit.com