Pierwsze koty za płoty, hej!

Rozpoczęcie roku szkolnego

Udało się, Lala przeszła kastingi i konkurs talentów i dostała się na poranną zmianę do grupy rewalidacyjnej w naszej szkole. Ulga, bo nie mam teraz głowy ani chęci, żeby przewracać Jej świat do góry nogami i szukać nowego miejsca, którego w ogóle nie zna. Ma dwie nowe koleżanki i kolegę, wychowawcę, którego zna od lat i pomoc, którą dopiero musi poznać i w sobie rozkochać. Bo cała największa robota dopiero przed nami. 
Blanka jest i łatwa i trudna w obsłudze. Łatwa bo się rzadko buntuje, nie jest agresywna, z reguły nie zadymia. Jak się człowiek pouśmiecha to pozwoli zrobić ze sobą wszystko. Trudna, bo lubi czuć zainteresowanie, jak się do Niej gada i słucha co Ona tam grucha pod nosem, zostawiona sama ze sobą gdzieś w kącie nie nawiąże żadnej współpracy. Największą trudnością techniczną  jest jedzenie i picie, mamy z tym coraz większy problem... I oni w szkole i B. muszą się siebie nauczyć, wypracować swoje własne metody i pójść na kompromisy. Ja im w tym nie pomogę, potrzeba po prostu czasu na dopasowanie.
Najważniejsze, że jest tam gdzie chcieliśmy, wygląda na całkiem zadowoloną a zmiana wniosła jakiś pozytywny powiew wiatru w nasze oklapłe skrzydła. P. Dyr ogłaszała na rozpoczęciu roku, że uczeń, który zrobi coś wyjątkowego, podejmie jakąś ciekawą inicjatywę, zabłyśnie w czasie roku szkolnego dostanie specjalną nagrodę. Cicho liczę, że to nie będzie moja Córka, która pobije całą setkę pozostałych dzieciaków w ilości napadów i karetek w roku szkolnym 2016/2017 ;) Nic innego mnie nie pozostaje jak bycie dobrej myśli i ugotowanie na jutro do szkoły zupy do termosu :)

                                                                                         A.